Jury


Kengo Kuma

Kengo Kuma & Associates - Japan, China & France.

Kengo Kuma
Kengo Kuma urodził się w 1954 roku. Założył Kengo Kuma & Associates w 1990 roku. Obecnie jest profesorem uniwersyteckim i emerytowanym profesorem na Uniwersytecie Tokijskim, po uczeniu się na Uniwersytecie Keio i Uniwersytecie Tokijskim. Projekty KKAA są obecnie realizowane w ponad 30 krajach. Kengo Kuma proponuje architekturę, która otwiera nowe relacje między naturą, technologią i ludźmi. Jego główne publikacje to: Ten Sen Men („punkt, linia, samolot”, Iwanami Shoten), Hito no Sumika („schroniska dla ludzi”, Shincho Shinsho), Makeru Kenchiku (Architektura porażki, Iwanami Shoten), Shizen na Kenchiku (Naturalna Architecture, Iwanami Shinsho), Chii-sana Kenchiku (Mała Architektura, Iwanami Shinsho) i wielu innych. Kengo Kuma zaprojektował znaczące budynki na całym świecie. Należą do nich Japan National Stadium w Japonii, V&A Dundee w Szkocji, Folk Art Museum w Chinach, GC Prostho Museum Research Centre w Japonii, Under One Roof EPFL Artlab w Szwajcarii, Kadokawa Culture Museum and Exchange w Australii i wiele innych. W 2021 otrzymał nagrodę "Najbardziej Wpływowi Ludzie 2021" od Time Magazine.

Kengo Kuma
Kengo Kuma
Kengo Kuma

Mario Cucinella

Mario Cucinella Architects - Italy

Mario Cucinella
Założona w 1992 roku w Paryżu przez Mario Cucinella, MC A - Mario Cucinella Architects studio ma obecnie siedziby w Bolonii i Mediolanie i składa się z ponad 100 profesjonalistów. MC A specjalizuje się w projektowaniu architektonicznym, które integruje strategie środowiskowe i energetyczne, wykorzystując wewnętrzny dział R&D, który bada kwestie zrównoważonego rozwoju poprzez podejście holistyczne. Studio ma projekty w Europie, Chinach, Afryce Północnej i Środkowej, na Bliskim Wschodzie i Ameryce Południowej. MC A obecnie planuje i/lub buduje około ponad pięćdziesiąt projektów. Należą do nich wieża Unipol; Projekt mieszkaniowy i wielofunkcyjny SeiMilano; Muzeum Etrusków Fundacji Rovati; oraz nowe centrum chirurgiczne i ratunkowe szpitala San Raffaele – wszystko w Mediolanie. Realizowany jest również projekt dla Uniwersytetu Doliny Aosty w Aoście, a także dwóch wież mieszkalnych i biur „Viertel Zwei” w Wiedniu, dwóch projektów mieszkaniowych w Tiranie i różnych projektów prywatnych na Bliskim Wschodzie. MC D - Mario Cucinella Design - specjalizujący się w tematyce recyklingu i gospodarki o obiegu zamkniętym - został uruchomiony w 2018 roku, rozwijając współpracę z wieloma prestiżowymi firmami Made in Italy. W 2015 roku Mario Cucinella założył SOS - School of Sustainability, centrum szkoleń podyplomowych, aby tworzyć profesjonalistów w dziedzinie zrównoważonego rozwoju. SOS współpracuje w synergii z MC A.

MC A_Dance School_Reggiolo@Bellipario Geraldina
MCA_Guastalla School_Guastalla@Moreno Maggi
MCA_School of Music_Pieve di Cento@ Moreno Maggi

Agostino Ghirardelli

SBGA | Blengini Ghirardelli - Italy

Agostino Ghiradelli
Agostino Ghiradelli ukończył architekturę na Università degli Studi di Genova w 1999 roku. Współpracował i był Partnerem kilku Firm Międzynarodowych, pracował w Nowym Jorku i Paryżu oraz nadzorował budowy na całym świecie. Koncentruje się zarówno na fazie badawczej, jak i projektowej projektów architektonicznych i urbanistycznych. W tym celu współpracował z instytucjami publicznymi oraz był wykładowcą dla różnych instytucji międzynarodowych: MIPIM 2019, University of Vienna, University of Trieste, ULI, Europe Young Leaders Summer School of Milan. W 2017 roku wraz z Giuseppe Blenginim stworzył Studio SBGA I Blengini Ghirardelli. Zdobywał doświadczenie w wielu projektach architektonicznych, zawsze skupiając się na zrównoważonym rozwoju. Projektuje zwinne środowiska pracy, które wdrażają łączność i elastyczność podnoszącą jakość życia. Interwencje urbanistyczne, w których pełnił rolę projektanta/koordynatora to: ESA-ESTEC CAMPUS w Noordwijk koło Rotterdamu; Kampus UniCredit w Lampugnano w Mediolanie; Masterplan dla nowego stadionu A.S. Drużyna piłkarska Romów w Romach; Masterplan CityLife w Mediolanie.

Agostino Ghirardelli SBGA | Blengini Ghirardelli Credit foto: Cosentino AEC Illuminazione
SBGA | Blengini Ghirardelli
SBGA | Blengini Ghirardelli

Benedetta Tagliabue

Miralles Tagliabue EMBT - Spain & China.

Benedetta Tagliabue Miralles Tagliabue EMBT
Studiowała architekturę w Istituto di Architettura di Venezia (IUAV), a obecnie pełni funkcję dyrektora międzynarodowej firmy architektonicznej Miralles Tagliabue EMBT, założonej w 1994 roku w współpraca z Enric Miralles z siedzibą w Barcelonie, Szanghaju i Paryżu. Wśród jej najbardziej znaczących projektów wybudowano Parlament Szkocki w Edynburgu, Diagonal MarPark, targ Santa Caterina w Barcelonie, Campus Universitario de Vigo oraz Pawilon Hiszpański na Shanghai World Expo 2010, który otrzymał prestiżową nagrodę RIBA International „Best International Building of 2011”. W dziedzinie nauczania była profesorem wizytującym na Uniwersytecie Harvarda, Uniwersytecie Columbia i ETSAB w Barcelonie, regularnie wykładając na forach architektonicznych i uniwersytetach, a także zasiada w jurorach na całym świecie, m.in. nagrody Princesa de Asturias, a od 2014 roku zasiada w jury Nagrody Pritzkera. W 2004 roku otrzymała tytuł doktora honoris causa Wydziału Sztuki i Nauk Społecznych Edinburgh Napier University w Szkocji. Jej prace otrzymały Nagrodę RIBA Stirlinga w 2005 roku, Narodową Nagrodę Hiszpańską w 2006 roku, Katalońska nagroda krajowa w 2002 r., nagroda miasta Barcelona w 2005 i 2009 r., nagrody FAD w 2000, 2003 i 2007 r. Otrzymała nagrodę RIBA Jencks Award 2013, przyznawaną corocznie osobie lub praktyce, która ostatnio wniosła znaczący wkład na arenie międzynarodowej zarówno do teorii, jak i praktyki architektury. A w maju 2019 roku otrzymała Krzyż Sant Jordi przyznany przez Generalitat Katalonii za wybitne osiągnięcia zawodowe w dziedzinie architektury na całym świecie. Jest także dyrektorem Fundacji Enrica Mirallesa, której celem jest promowanie architektury eksperymentalnej w duchu jej zmarłego męża i partnera Enrica Mirallesa.

Benedetta Tagliabue Miralles Tagliabue EMBT
Benedetta Tagliabue Miralles Tagliabue EMBT
Benedetta Tagliabue Miralles Tagliabue EMBT

Mphethi Morojele

Mphethi Morojele Studio - South Africa

Mphethi Morojele architect
Mphethi Morojele jest właścicielem i założycielem MMA Design Studio, wielokrotnie nagradzanego studia architektoniczno-projektowego z siedzibą w Johannesburgu w RPA. Praktyka współpracowała przy produkcji niektórych z najbardziej kultowych i kulturowo ważnych projektów w RPA i nadal poszerza swoje portfolio na kontynencie o projekty w Etiopii, Ugandzie, Botswanie, Mozambiku, Lesotho i Burundi. Wyłonił się jako jeden z najważniejszych głosów w architekturze w Afryce, celebrowany przez Archdaily jako jeden z „siedmiu architektów projektujących zróżnicowaną przyszłość w Afryce”. Był wykładowcą projektowania na Uniwersytecie Witwatersrand w Johannesburgu i krytykiem w większości południowoafrykańskich szkół architektury. Był kuratorem wielu wystaw poświęconych architekturze afrykańskiej, m.in. w pawilonie narodowym Republiki Południowej Afryki na Biennale w Wenecji we Włoszech oraz w Royal Institute of British Architects w Londynie. Nadal zasiada w wielu międzynarodowych jury architektonicznych, w tym dla Union of International Architects (UIA), Unii Europejskiej, fundacji Holcim International, The African Architecture Awards i Architecture Masterprize, aby wymienić tylko kilka.

Mphethi Morojele architet MMA Studio
Mphethi Morojele architet MMA Studio
Mphethi Morojele architet MMA Studio

Alice Dietsch

Amanda Levete Architects - United Kingdom

Alice Dietsch director of Amanda Levete  - images  copyright Agnese Sanvito
Alice Dietsch jest dyrektorem wielokrotnie nagradzanego studia architektonicznego AL_A. Niedawno ukończone projekty obejmują dwa nowe budynki dla Wadham College na Uniwersytecie Oksfordzkim oraz nowe centrum charytatywnej opieki nad rakiem Maggie's w Southampton. Wcześniejsze projekty obejmują Victoria & Albert Museum Exhibition Road Quarter w Londynie oraz Muzeum Sztuki, Architektury i Technologii w Lizbonie. Bieżące zlecenia obejmują renowację i rozbudowę Paisley Museum w Glasgow oraz projekt prototypowej instalacji demonstracyjnej syntezy jądrowej dla firmy General Fusion zajmującej się czystą energią w Culham w hrabstwie Oxfordshire. Po dołączeniu do Future Systems w 2006 roku, Alice Dietsch została dyrektorem AL_A w 2012 roku. Prowadziła długo oczekiwany V&A Exhibition Road Quarter i była dyrektorem projektu w Centralnej Ambasadzie w Bangkoku. Obecnie kieruje komisją ds. przeprojektowania siedziby głównej D’Ieteren w Brukseli i zarządza zespołem konkursowym studia. Alice biegle rozwija innowacyjne koncepcje w ramach ograniczeń budżetowych i technicznych, kierując się szeroko zakrojonymi badaniami, eksperymentami i wyzwaniami intelektualnymi.

Amanda Levete Architects - images  copyright Hufton + Crow
Amanda Levete Architects - images  copyright Hufton + Crow
Amanda Levete Architects - images  copyright Hufton + Crow

Giuseppe Mazzaglia

MVRDV - Holland, China, France

Giuseppe Mazzaglia architect MVRDV
Starszy kierownik projektu i architekt Giuseppe Mazzaglia pracuje w azjatyckich i niemieckich pracowniach MVRDV, gdzie uczestniczy w projektowaniu budynków wielofunkcyjnych w Shenzhen, Szanghaju i Berlinie. Pracował między innymi nad projektem Shenzhen Women & Children’s Centre, renowacji budynku wielofunkcyjnego, w którym znajdzie się wiele udogodnień dla kobiet i dzieci. Wysoki na 100 metrów, ukończony w 2022 r., budynek będzie stanowił ważny precedens dla zmiany przeznaczenia budynków w mieście, które wkrótce zobaczy „wielką falę ponownego wykorzystania adaptacyjnego” i światowy punkt odniesienia dla renowacji przestarzałych budynków, przystosowanych do nowa, przyjazna dla społeczności funkcja. Dołączył do MVRDV w 2019 roku. Wcześniej był architektem i projektantem dla KAAN Architecten w zakresie projektu Muzeum KMSKA w Antwerpii, Biblioteki Utopia i Akademii Sztuk Performatywnych w Aalst, Sądu Najwyższego Holandii w Den Haag i wielu inne projekty. Jest absolwentem Inżynierii Budowlanej i Architektury na Università degli Studi di Catania. Giuseppe interesuje się krytyką, procesami budowlanymi, historią i wszystkim, co dzieje się wokół architektury, ale lubi określać siebie głównie jako projektanta.

Giuseppe Mazzaglia architect MVRDV
Giuseppe Mazzaglia architect MVRDV
Giuseppe Mazzaglia architect MVRDV

Sharon Davis

Sharon Davis Design - USA

Sharon Davis Design architect
Założycielka i dyrektorka Sharon Davis to wielokrotnie nagradzana praktyka, której praca jest napędzana głęboką wiarą w transformacyjną moc projektowania. W 2007 roku, po udanej karierze w finansach i uzyskaniu tytułu magistra architektury w Graduate School of Architecture Uniwersytetu Columbia, gdzie otrzymała nagrodę Lucille Smyser Lowenfish Memorial Prize, Davis stworzyła swoją firmę jako platformę startową dla wspólnej praktyki projektowej poświęconej skoncentrowanym na człowieku środowiska na całym świecie. Do klientów Sharon należą Pine Ridge Reservation (South Dakota), Union Theological Seminary (Nowy Jork), Buddhist Retreat (Montana), Possible Health (Nepal), Women for Women International (Rwanda i Kosowo) oraz Partners in Health (Rwanda). Sharon mierzy sukces swoich projektów stopniem, w jakim poszerzają one dostęp do podstawowego prawa człowieka do sprawiedliwości społecznej, wzmocnienia pozycji ekonomicznej i zdrowego, zrównoważonego środowiska. Ostatnio Sharon została wyróżniona jako jedna z „19 kobiet architektów do obejrzenia w 2019 roku” oraz w „Od A do Zaha: 26 kobiet, które zmieniły architekturę” autorstwa Architizer. Curbed nazwał ją jednym z sześciu „Groundbreakers” za „budynki, które dobrze wyglądają i świetnie sobie radzą”. Jej firma niedawno wygrała kategorię opieki zdrowotnej w 2019 roku na Światowym Festiwalu Architektury dla szpitala Bayalpata na wiejskich obszarach Nepalu, a wcześniej zdobyła nagrody za swoją pracę w Rwandzie, w tym nagrodę Architizer A+ dla Partners in Health Share Housing oraz Architectural Review Culture Nagroda i nagroda World Architecture Festival dla Women's Opportunity Center. Magazyn Metropolis nazwał Women’s Opportunity Centre „Game Changer” w 2013 roku. Prace Sharon były wystawiane w Kanadyjskim Muzeum Designu, Luizjańskim Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Danii, MAXXI, Narodowym Muzeum Sztuki XXI wieku w Rzymie, a ostatnio w Museum of Design Atlanta. Ponadto Sharon Davis Design pojawiła się w wielu publikacjach, w tym Architectural Review, Metropolis, Architizer, Detail, Architectural Record, Dezeen, Domus i Architectural Digest. Jako profesor wizytujący w Graduate School of Architecture, Planning and Preservation na Uniwersytecie Columbia, Sharon prowadziła zaawansowane studio skoncentrowane na edukacji kobiet w miejskiej Rwandzie. Jej praktyka zawodowa, która obejmuje zarówno wnętrza mieszkalne, budownictwo komercyjne naziemne, jak i międzynarodowy rozwój instytucjonalny, jest napędzana zarówno wspólnym procesem projektowania, jak i silną misją odpowiedzialności społecznej i środowiskowej.

Sharon Davis Design architect
Sharon Davis Design architect
Sharon Davis Design architect

Lígia Nunes

Architecture Sans Frontieres International - France

Mphethi Morojele architect
Ligia Nunes jest absolwentką architektury na FAUTL - Faculdade de Arquitectura da Universidade Tecnica de Lisboa, Portugalia oraz doktoratem w dziedzinie dziedzictwa i rehabilitacji architektonicznej na Dział Budowlany ETSA - Escuela Tecnica Superior de Arquitectura, Coruña, España. Nauczyciel architektury od 1997 roku w zakresie Projektu, Teorii, Historii Architektury i Współpracy na rzecz Rozwoju w Architekturze jest adiunktem na ULP - Universidade Lusófona do Porto. Współpracuje z ISCTE – IUL - Instituto Universitario de Lisboa na studiach podyplomowych z zakresu współpracy. Jest członkiem CEAU - FAUP - Centro de Estudos em Arquitectura e Urbanismo da Faculdade de Arquitectura da Universidade do Porto, w grupie PACT - Patrimonio Arquitectura Cidade e Territorio w dziedzinie architektury, dziedzictwa miasta i terytorium. Założyciel ASF_Portugal - Arquitectos Sem Fronteiras Portugal, który finansuje członków Architecture Sans Frontières International i jest przewodniczącym ASF – International.

Ligia Nunes ASF International
Ligia Nunes ASF International
Ligia Nunes ASF International

Saad El Kabbaj, Driss Kettani and Mohamed Amine Siana

Maroc

Driss Kettani
Urodzony w 1978 w Casablance, Saad El Kabbaj studiował w Ecole Nationale d'Architecture w Rabacie w Maroku, gdzie ukończył studia w 2003 roku. Urodzony w 1978 w Fezie, Driss Kettani studiował w Ecole Nationale d'Architecture w Rabacie w Maroku, gdzie ukończył w 2003 r. Urodzony w 1979 r. w Casablance, Mohamed Amine SIANA ukończył Ecole Nationale d'Architecture w Rabacie w Maroku w 2004 r. Saad El Kabbaj otworzył swoje biuro w Casablance w 2005 roku i pracuje nad różnymi projektami. Obecnie wykłada na Uniwersytecie UIR w Rabacie. Driss Kettani obecnie wykłada na Politechnice im. Mohammeda VI. Mohamed Amine Siana obecnie wykłada na Uniwersytecie UIR w Rabacie. W 2005 roku otworzyli wspólne biuro w Casablance, pracując jednocześnie nad osobistymi projektami i wspólnie nad ważnymi komisjami i konkursami. Pomysł polegał na stworzeniu swego rodzaju warsztatu, z korzyścią płynącą z wymiany i dzielenia się pomysłami, a jednocześnie z osobistym zakresem wypowiedzi. Tym samym wygrali konkurs Uniwersytetu Taroudant w 2006 roku, który zakończył się w 2010 roku. Kolejnym wspólnym projektem jest Szkoła Technologiczna Guelmim, która została ukończona w 2011 roku. Projekt ten znalazł się na krótkiej liście do nagrody Aga Khan Award for Architecture. Pracowali także nad Laayoune Technology School, Jacques Chirac School Group w Rabacie, wielofunkcyjnym BO 52 w Casablance czy zawodami Casablanca Grand Stadium. Starają się łączyć nowoczesne i współczesne podejście, będąc bardzo wrażliwymi na kontekst i ducha miejsca, starając się znaleźć sensowny i poetycki sens przestrzeni. Ich prace zostały nagrodzone m.in. Mimar Sinan Prize w Stambule, Archmarathon Award w Bejrucie. Ich prace były również publikowane w wielu międzynarodowych publikacjach i były wystawiane w Wenecji, Paryżu, Nowym Jorku, Szanghaju, Melbourne i Mediolanie.

Driss Kettani Archtiecte
Driss Kettani Archtiecte
Driss Kettani Archtiecte



Komisja Konkursowa



Raoul Vecchio

Founder Balouo salo - Italy & Senegal

Raoul Vecchio
Raoul Vecchio ukończył architekturę i inżynierię w 2015 roku na Uniwersytecie w Katanii. Jest działaczem humanitarnym na rzecz sytuacji kryzysowych i rozwoju, specjalizującym się w prawach człowieka, pomocy ofiarom przemocy i budowaniu pokoju. W 2014 roku założył Organizację Humanitarną Balouo Salo, której jest prezesem, zajmującą się projektami z dziedziny dyplomacji, mediów, planowania i realizacji. Projekty są zawsze ukierunkowane na rozwiązywanie sytuacji kryzysowych i tworzenie samowystarczalności w społecznościach wiejskich krajów rozwijających się, szczególnie w Afryce Subsaharyjskiej. Wykłada lokalnie i za granicą na studiach magisterskich i uniwersyteckich oraz współpracuje z organizacjami pozarządowymi i międzynarodowymi w zakresie planowania rozwoju i rozwiązywania sytuacji kryzysowych w krajach wschodzących. Jest autorem wielu książek o architekturze i działalności humanitarnej. Wśród jego najważniejszych projektów architektonicznych są: zapora przeciwsolna w Senegalu, która ma zająć się rzadkim zjawiskiem środowiskowym, które powoduje niedożywienie i ubóstwo ponad 80 000 ludzi, budowa studni słonecznych z systemami odkażania wody w celu zmniejszenia śmiertelności niemowląt, szkoły budowlane i edukacyjne ośrodki walki z analfabetyzmem, budowa schronisk dla kobiet będących ofiarami przemocy. Podejście poświęcone jest samokonstrukcji i partycypacji społeczności poprzez warsztaty edukacyjne i zaangażowanie lokalnych beneficjentów. Od 2015 roku podniósł świadomość i przeszkolił ponad 25 000 mieszkańców w 85 wiejskich wioskach w południowym Senegalu oraz zaoferował wsparcie edukacyjne dla ponad 18 000 uczniów w Senegalu. Prowadzi stałą działalność dyplomatyczną i mediacyjną oraz szkolenia społeczności lokalnej i międzynarodowej w zakresie zrównoważonego rozwoju i praw człowieka. Jego zaangażowanie humanitarne zostało docenione różnymi nagrodami w dziedzinie solidarności międzynarodowej oraz honorowymi nagrodami w miejscach, w których działa.

Sebastiano D'Urso

University of Catania, Italy

Sebastiano D'Urso
Adiunkt ds. kompozycji architektonicznej i urbanistycznej w DICAR. Uzyskał doktorat z „Projektowania i architektonicznej renowacji urbanistycznej i środowiskowej” na Uniwersytecie w Katanii. Zorganizował i wszedł do wielu krajowe i międzynarodowe warsztaty projektowe we Włoszech i za granicą. Jeśli chodzi o badania, to zajmował się nowoczesnością w architekturze i jej językach oraz ich skażeniu innymi sztukami. Zwrócił się ku poszukiwanie współczesnego sensu mieszkania, badanie warunków i miejsc, w których on występuje. Ponadto, w badaniach zajmuje się zagadnieniami estetycznymi związanymi ze zrównoważonym rozwojem. Jest autorem 6 książek i wielu rozdziałów książkowych, oraz autor lub współautor kilku artykułów opublikowanych w krajowych i międzynarodowych materiałach konferencyjnych.


Moussa Souane

Specialist in Nutritionist and Environmental Science in Applied Biology in Food, Senegal

Moussa Souane
Doktor nauk rolniczych w zakresie przetwórstwa żywności i mikrobiologii. Specjalizuje się w żywieniu, naukach o środowisku w biologii stosowanej w przemyśle spożywczym i biotechnologii, z 35-letnim doświadczeniem w przemyśle spożywczym. Przewodniczący Komisji Środowiska w przeszłości Rady Regionalnej Sedhiou. Koordynator projektu Sedhiou Nutrition finansowanego przez The Malnutrition Cell (CLM) Senegalu oraz prezes i dyrektor CO-AID (Corporation for African Integrative Development), które zajmują się konsultingiem, badaniami, rozwojem i produkcją w przemyśle rolno-spożywczym. CO-AID zdobyła Złotą Nagrodę WIPO (Światowej Organizacji Własności Intelektualnej) za najlepszy wynalazek na Pierwszej Afrykańskiej Wystawie Wynalazków i Innowacji Technologicznych, która odbyła się w grudniu 1997 r. w Dakarze. Współpracownik przy różnych badaniach dotyczących rolnictwa ekologicznego i upraw konserwujących rodzime rośliny. Dyrektor różnych projektów rolniczych, a także projektów rozwoju terytorium i społeczności.


Moulaye Diabate

Balouo Salo, Senegal

Moulaye Diebate, znany również jako Jali, współzałożyciel Balouo Salo, urodził się w Baghere w Senegalu w 1983 roku. Jali, dziedziczący ośmiowieczną tradycję przekazywaną z ojca na syna, jest griotem. Ma wrodzoną pasję do kora, tradycyjnego instrumentu muzycznego grupy etnicznej Mandinka, która jest szeroko rozpowszechniona w Afryce Zachodniej. Po zdobyciu matury naukowej Jali przeniósł się do Dakaru, gdzie rozpoczął studia ekonomiczne, ale jego muzyka przywiodła go do Włoch, gdzie mieszka od 2004 roku. Jali jest mediatorem kulturowym z wieloletnim doświadczeniem w dziedzinie Imigracja. Jest również wpisany na listę biegłych Sądu i Izby Handlowej Katanii i posiada udokumentowane doświadczenie w tłumaczeniach pisemnych i ustnych w wielu językach obcych. W 2020 roku ukończył Studium Mediacji Językowej z rozprawą pt. „Migracja i prawa uchodźców w kontekście europejskim”. Moulaye Diabate współpracowała również z krajowymi i międzynarodowymi instytucjami i organizacjami w zakresie mediacji językowej i kulturowej, a także z organizacjami pozarządowymi w zakresie ochrony praw dziecka i integracji.


Mamath Ndiaye

Jamm Senegal / Balouo Salo, Senegal

Mamath Ndiaye urodził się w Senegalu. Współpracuje z różnymi organizacjami pozarządowymi i projektami współpracy rozwojowej, ze szczególnym uwzględnieniem samowystarczalności żywnościowej, produkcji rolnej oraz budowy studni i infrastruktury na rzecz rozwoju obszarów wiejskich w południowym Senegalu. Od 2013 roku jest kierownikiem budowy Balouo Salo. Odbył szkolenie w zakresie zrównoważonego budownictwa, samodzielnego budowania i udziału społeczności. Zarządzał budową różnych projektów Balouo Salo w kontekście wiejskim, w tym: budowa studni, tam, szkół i centrów kulturalnych. Ndiaye będzie brygadzistą zwycięskiego projektu.




Dołącz do konkursu

Zarejestruj się w konkursie i zaprojektuj swoją architekturę